La embaxada prieta

El festival del humor desendólcase diariamente nos foros d'Asturies.com, p'amuesa un botón:

"11 de noviembre: día de samartín
Solidaridá con Tini Areces
Asturies col so presidente hasta nos peores momentos "

Agora salen voces dende'l PSOE y seutoers afines defendiendo una llei, o una política del agua, que faga pagar a los habitants que gasten más de 60 llitros d'agua per día... en conceutu d'impuestu pa desaniciar l'hiperconsumu d'agua. Y ello ye que con estes polítiques, poner el llavavaxilles y la llavadora nun mesmu día yá fina col to cupu, y nun tienes drechu a beber nin a bañate...

Esto ye lo que propón el gobiernu, y cabría debete, de xuru, en comunidaes autónomes nes que l'augua fore un problema, casu de Castiella, Murcia (onde sí que hai palos campos de golf), Andalucía o otres nes que l'augua nun fore daqué importante... Nós, los asturianos, que vivimos nun país (Asturies) que según la etimoloxía pudiere significar va munchos sieglos "El Reinu del Agua" o "EL País del Agua", nun tenemos esos problemes col agua. ¿Por qué vamos tener nós que sofrir una cartiella de razonamientu cuandu nun tenemos esi problema? ¿Porque Madrid tenga si problema, vamos nós, los asturianos a tener que pagar tamién multes?

Ye cenciellamente un disparate lo que defende'l PSOE y el so diputáu autonómicu Villa cuano defendió la creación d'una mesa asturiana sobre l'augua... ¿Por qué una mesa asturiana sobre l'augua y non una sobre l'empléu? En Madrid, l'empléu nun ye un problema, con una tasa de paru perbaxo'l 5%, pero n'Asturies, con una tasa de paro penriba'l 11% sí lo ye... ¿Por qué tenemos qu'adoptar les mesmes polítiques que madrid pa problemes qu'equí nun esisten? ¿Por qué nun se tomen polítiques asturianes, y se faen "mesas regionales" sobre l'emplegu que sí ye un problema?

En fin, les maravíes/tonteríes del centralismu, eses son...

Daqué ta moviéndose na ilesia asturiana, daqué que ye enforma positivo p'Asturies y pa los que tamos preocupaos pol nuesu país. Agora, dos sociólogos de la ilesia asturiana defenden qu'Asturies ñecesita más cotes d'autogobiernu, ye una ñación, y que ye hora de dar pasos na resolución del confliutu llingüísticu del qu'aseguren que sí hai demanda social, muncha más que de televisión autonómica, por exemplu.

Güei, salió l'arzobispu diciendo qu'eso nun yera la postura oficial (tampoco dixo lo contrario) y el so obispu aidante defendió'l rigor y la bayura de l'informe. Esto mos fai pensar qu'hai daqué que ta moviéndose nel interior de la Ilesia Asturiana, y yá ye hora de qu'entamen a dar pasos pol bien del país, como faen otres ilesies d'otros llugares.

Sicasí, de l'informe en cuestión llámame l'atención que critique a nomes como'l de "Principáu" y que-yos faga estansiva la crítica a los premios que lleven el so nome, daqué qu'hasta la fecha, namái lo tenía sentío a Andecha Astur, daqué que nin IX, nin el PAS nin IAS s'atrevíen a criticar. ¿Tará andechizándose la ilesia? 

Torno otra vegada a esti blog a facer un alegatu en defensa de la inestabilidá parllamentaria y política.

De bones a primeres, esto pue paecer daqué raro, un braeru disparate y fora de la realidá... Daqué tan malo como defender el desgobiernu, l'anarquía, el descontrol y la llei del más fuerte... sicasí, pesie a ser esta la imaxe que los media quieren facer, nun ye asina.

Entamamos l'analís del conceutu  "Estabilidá", estabilidá ye una señora que namái vive naquellos países nos que les elleiciones son una vegada cada X tiempu (polo xeneral cada 4 años), y a estos años socéden-y un gobiernu de llexislatura, ensin munchos cambios ministeriales (nengún meyor que dalgún) y ensin denguna moción de censura pel mediu, asina, la señora Estabilidá prefier los partíos grandes que los pequenos, la escasez de partíos a l'amplitú, y prefier simplifcar les rellaiciones parllamentaries a "gobiernu-oposición" a facer de la política un "Real Uviéu- Real Sporting"; dos partíos, monárquicos preferiblemente (por aquello de que'l rei tamién da estabilidá) y que pacífica y tranquilamente s'intercamuden les sos posiciones y roles nel sistema, cuando ún gobierna, l'otru sáca-y defeutos y al revés.

Podría dicise, que la Señora Estabilidá tien una má, y yera la Señora Dictadura; de la Señora Estabilidá a la Señora Dictadura namái hai un partíu, un únicu interllocutor qu'agospia nel toles tendencies contraries a la xestión del partíu de gobiernu. Asina, podríemos dicir que la Estabilidá ye la Dictadura de dos, en cuenta de la de ún. Pasamos del "partíu únicu" al "Dúu únicu"; les voces tán simplificaes, y un fina por votar "al menos malu", fina por "odiar a ún de los dos" y o vota a l'otru o nun vota. En cualsiquier casu ganen los mesmos, les élites dirixentes de dambes formaciones, que planteguen el so modelu d'estáu (o de comunidá autónoma o de lo que seya) como daqué zarrao, daqué no que yá tán clares les bases, onde hai democracia (exemplificada nelleiciones) y onde la xente escueye al gobiernu que más-y peta (porque esa ye otra, la Sra Estabilidá nun escueye diputaos, escueye xestores-gobernantes)...

A tou esto, ún pue entrugase, ¿Ye real la democracia onde votamos pel menos malu de los dos? ¿Ye democracia daqué onde namái hai dos partíos? ¿Ye democracia onde la xente piensa que ta votando gobiernu cuando en realidá vota diputaos? Yo camiento que non, que cadún saque les sos propies concluxones...

Lo que ta nidio, ye que los media tán agora desllexitimando los sistemes multipartidistes, como por exemplu'l de Cataluña, onde tenemos 6 partíos de representación parllamentaria. El diálogu previu a laf ormación de gobiernu, el repartu de conseyeríes y la ñegociación d'un programa de gobiernu por interllocutores de dellos segmentos de la sociedá pa facer daqué que contente a toos, ye daqué "malo" ye daqué "inestable" ye daqué que "ruempe cola tranquilidá"... ¿Fadrá tamién baxar les inversiones? De xuru que si fore a nivel d'estáu fadríalo, y yá munchos apurriríen esa razón como causa pa finar con ello...

 Lo cierto ye que la Señora Representatividá perdió les batalles a la estabilidá, nes lleis elleutorales, na asturiana por exemplu, fai falta'l 3% de los votos pa poder tener escañu nel parllamentu, esto quiie dicir, a les clares, que supónse perxudicial una fragmantación del votu que faiga qu'haiga partíos que representen al 1% de la sociedá... esto ye, prefiérese 1 partíu que represente al 40% de la sociedá con un programa descafeináu y ruin, a 40 partíos que representen a esi mesmu porcentax con un programa que realmente los represente... Simplifícase la demcoracia, simplifíquense los interllocutores y fínase por nun haber estremaura real ente ún y otru, colo que, seliquín, seliquín, vamos dando fin a la nuesa democracia, que si entama pel 3%, siguiría cola llei d'hont, que fai que partíos col 40% de votu tengan el 50% d'escañu... fai qu'un partíu que nun representa a la metá la sociedá, gobierne como si realmente lo fixere.. a la escontra de lo que podría dicir el 60% restante, si ye que'l 60% restare s'axuntare nuna coalición.

 Collacios y Collacies, dende América, nacida d'un pa llamáu Sam y una má llamada Dictadura, la Sra Estabilidá vien a lluchar escontra los nuesos raiganos, la respetable DOña Representatividá, la so hermana democracia y el so fíu, l'estáu del bienestar.

Triste ye'l nordés que sopla...

Güei avérome otra vegada a estes llínies pa dar cuenta a quien-y apeteza enterase, d’un actu políticu - ún de tantos - que tuvo llugar na facultá de Ciencies Polítiques y de l’alministración a la que teo por vezu asistir...

Una asociación d’estudiantes - una de tantes - ye la que ta organizando estes coses, con mayor o menor sofitu del profesoráu - nun voi entrar a opinar sobro lo que nun sé y nun dexa de ser un bilurdiu - traxeron a dellos periodistes d’una relativa importancia en Madrid, ún d’ellos, direutor d’un programa de TeleEsperanza (Versión de TeleTini cambiando’l llogu y pocu más), un presentador de les noticies de Cuatro (Gavilondo non, otru), ún d’un diariu valencianu y dos voceros de dos partíos políticos... ¿Aldovináis cuálos? Pues esos mesmos.

 Como veis, toa una representatividá de lo que ye la pluralidá político nesti estáu. Paez, que p’analizar el papel de los medios na política, hai namái que dos versiones - ¿Pa qué más? - la de Prisa y la de la COPE (Esta cabera delles vegaes matizada pol ABC nun sen más intermediu). Como nun podría ser d’otru xeitu - y ye daqué qu’entenderíeis si viereis l’ambiente anarquista que se vive nesa facultá - los mentaos anarquistes irrumpieron nel actu con pancartes, consignes y galyíos a la escontra d'esti modelu d'un partíu (con dos cares), d'una versión oficial (con dos cares) y, en definitiva, d'un abanicu dual.

Ye verdá que les formes nun foron les más afayadices, y que tuvieron de más dellos insultos y dellos momentos de tensión, pero inda con estos fechos desafortunaos, el mensax que se tresmitió nun perdió un res de la so fuercia y de la so verdá: Hai más.

Y ye que hai más, hai más que lo que mos ufierten los dos principales polos ideolóxicos del estáu, la drecha y la esquierda, que mos presenten tan dixebraes cuando na realidá nun los separen munchos quilómetros ideolóxicos. hai ehí fora, una ralidá cambiante, una realidá social fecha de movimientos y de partíos que les éllites de la burguesía dexen fora de la dinámica mediática, fora de lo que ye "importante" y al marxe d'un sistema políticu basáu nel consensu ente "los dos grandes" (y yá cásique únicos) actores del pensamientu políticu.

La verdá, yera que, demientres que los anarquistes madrileños que los más d'ellos enxamás pisaron Asturies, y de los que lo fixeren difícil yera que tuvieren muncha idega de lo que tres del cordal socede, nun pudi evitar sentime identificáu - pesie a lo pocu d'anarquista que yo tengo - y ye que cuando lleíen aquel discursu teóricu, y decíen pallabres como "llicencies", veníenme al maxín otres como "Radio Sele", cuando dicíen medios que s'esforciaben por dar otra visión del mundiu al marxe de los medios de mercáu", nun pudi evitar pensar n'Asturies.com y n'Asturnews, o inda en Les Noticies, pesie a qu'esti caberu furrule munchísimu pel camín de la sovención...

Y ye que, en díes como güei, ún como yo, nacionalista, siéntese bien cerca de toes eses persones que tán, lo mesmo que nós, al marxe d'esti gran mercáu onde namái que dos parten el bacaláu, fora de los discursos de la "España Oficial" de les "6000 persones na manifestación", y ye que si hai daqué en común ente nacionalistes, comunistes, anarquistes, ecoloxistes... ye eso, el tar fora d'esi "abanicu plural" que mos quieren enseñar dende los canales de televisión, qu'amuesen una falsa pluralidá onde too pue se reducir a dos collores, a dos idees, a dos acrónimos, a dos cares d'una mesma moneda. Y los demás tamos fora. Fora d'esi modelu de pasividá educativa, nel que los futuribles ciudadanos - nun esfuerciu por facer ganáu fácil y dócil- nin saben que nun escueyen presidentes del gobiernu, si non diputaos, nin saben quién fai les lleis, o qu'esisten otros partíos al marxe del PP y del PSOE... tamos tamién fora d'esa pasividá mediática que lleva a tapecer noticies culturales, lliteraries, llingüístiques y rellatives a movimietnos sociales con otres como "Atópase una calabaza xigante en Cádiz" o "Un pelu de Marilyn Monroe subastáu en más de 500 euros"... escontra esi modelu, hai munchos otros qu'inda alienden, un sedrá'l nacionalista, pero nun ye l'únicu nin tien por qué ser el más deseyable. Anarquistes, comunistes, ecoloxistes, pacifistes, feministes... toos tienen drechu a defender el so espaciu, a salir na prensa, a tener el so espaciu, la so pieza d'esi abanicu pergrande que ye la sociedá y del que namái se mos enseña una parte perpequeña.

Delles vegaes fai bien pensar sobro otros movimientos ñacionales como l'asturianismu dientro l'estáu español. Ún d'ellos ye'l castiellanismu, conocíu más o menos polos que tán daqué dientro'l mundiu la política y de los movimientos de lliberación ñacional.

Como introducción, dicir que'l castiellanismu tien en tolo que pa ellos ye Castiella la cifra de 30.000 votos - proporcionalmente menor qu'AA - de los cualos 20.000 pertenecen a la comunidá autónoma de Castiella y Llión - , llegando a sacar un diputáu pola provincia de Burgos nes cortes autonómiques d'esta comunidá.

Primer problema del castiellanismu: Nun se sabe qué ye Castiella. Esto ye lo primero y más ablucante cuando ún s'avera al movimientu castiellanista, ¿QUé ye Castiella? Si vas lluchar por una ñación (non por una llingua, pues naide nun llucha pol castellán porque nun lo ñecesita), has saber cuála ye esa ñación pola que tas lluchando, y ye que nesti sen, les opiniones son de lo más estremaes. Si tu-y entrugues a un gallegu, asturianu, valencianu o catalán ñacionalistes, ¿Cuál ye'l to país? De xuru que te referirán al instante a lo que ye la comunidá autónoma, y, en dellos casos, reclamarán otros territorios que xulguen del so país por prosimidá (Franja de POnent, Eo-Navia, Montaña Llionesa...) (Casi siempres ensin dengún fundamentu). Por embargu, nel castiellanismu esto nun esiste, si bien la posición mayoritaria ye considerar a castiella "Castilla y León, La Rioja, Madrid, Castilla-La Mancha y Santander", hai matices que nun son idegues de cuatro, si non que tán abondo estendíos pel castiellanismu. D'un llau, hai quien considera que Murcia ye Castiella, pa otros yelo Estremadura, o parte d'ella, demientres qu'otros allarguen el mapa hacia Andalucía. Como non, les posiciones intermedies son abondes. Amás, hai dellos castiellanistes que - conscientes de la realidá de Llión - dicen que la provincia de Llión nun ye Castiella, pa otros tampoco lo ye la de Zamora y hailos palos que tampoco lo ye la de Salamanca. Finalmente, tamién hai dellos que reconocen a Llión con Valladolid y Palencia - ablucante - y que manifiesten que "La Mancha" nun ye Castiella, siendo Castiella lo que queda. Amás, les reclamaciones comarcales, son les de les comarques valencianes de Requena y Utiel, que suelen tar presente en tolos sos plantegamientos.

¿Por qué pasa esto? Ye daqué que voi esponer dempués.

Llueu, el siguiente fechu diferencial del nacionalismu castiellán al respeutive del restu de los de la península, ye que nun tienen la llingua amenazada. El castellán nun ye llingua B, si non Llingua A en tol Estáu... y yá no que ellos llamen Castiella (esceptu Llión) nun hai llingua B, si non que too ye llingua A. Polo consiguiente nun hai una opresión llingüística como pueda haber n'Asturies y Aragón (Fuerte) o en Galicia y Cataluña (Más aselada), polo que nun hai una opresión cultural sobro una ñación...

El tercer fechu diferencial, ye que, partiendo qu'una ñación, o una cultura, nun 95% ye llingua, España caltién la cultura (la llingua) castiellana como llingua propia del Estáu y conviértese asina nun estáu que nun respeta la realidá ñacional d'otros territorios (a los que-yos impón artificialmente una llingua que nun ye d'ellos) pero que, paradóxicamente, sí respeta la realidá ñacional de Castiella, la so llingua, la so hestoria que fai suya.

Si ún s'avera a Castiellanistes, y fala con ellos, la primera fras que van repetir va ser, ensin dubia "el nuesu problema nun ye'l mesmu que'l vuesu". De xuru que van simpatizar cola to llucha ñacional (siempres que nun seyas Llionés xD) y van sofitar la to llingua y la to ñación nel so ámbitu... Por embargu, y pesie a dicir que "nun son los mesmos problemes", tienen el discursu de qu'España ye un "Estáu opresor".

Y ehí entamó la esquizofrenia...

¿Cómo va ser represor un estáu que defende la llingua y la cultura del to país? ¿Cómo pue haber represión pela parte d'un estáu que reconoz y fai de so la to propia llingua, y-y da una posición superior al restu llingües del estáu? La represión haila, ye verdá, pero non hacia castiella, si non dende castiella pal restu pueblos - evidentemente, los castiellanistes nun tienen la culpa. - Pero ye que, si l'estáu ta TAMIÉN reprimiendo a castiella... ¿Entós quién domina? ¿Qué cultura ye la que se mos impón a toos? ¿La "española"? Y ehí cayemos nun absurdu, porque nun esiste una cultura española, si non una cultura castiellano-española que ye propia de castiella ya impropia del restu l'estáu y ye la que se mos impón a tolos pueblos de la península. ¿Ye eso un fechu d'opresión pa los que son depositarios de la cultura impuesta? A min me paez que non.

Ver a España como daqué ayeno a Castiella (non al castiellanismu, a castiella) ye'l primer erru d'esti ñacionalismu esperimental que tien un "camín estremáu" al del restu ñacionalismos de lliberación ñacional... Y ye que Castiella ye la única ñación española que ta lliberada, que ta presente y qu'inda alienda, namái que lo fai embaxo'l nome d' "España", pero si ún garra la constitución española y camuda España por Castiella, la llucha castiellanista llega al so fin.

Dicen que lluchen pol "reconocimientu" de la realidá castiellana, y por nun tar dixebraos en multitú d'entes político-alministrativos artificiales. Y sí, ye verdá que los más d'ellos son artificiales, pero les divisiones castiella la vieya y castiella la nueva son más antigües que Matusalén. Agora cabe entrugase, ¿España debería nomase Castiella cuando los pueblos de cultura non-castiellana l'abadonen - si ye qu'eso pasa dacuando, qu'esperemos que sí- ? Eso ye otru debate, y probatiblemente, Castiella seya a España lo que l'asturorum regnum ye a Asturies: Una construcción política fecha pa dominar a otros pueblos (Recordar que Castiella ñaz de la inependencia erspeutu de l'Asturorum Regnum) pero que representa la esencia hestórica d'Asturies, lo mesmo que Hibernia-Caledonia-Alba-Scotland son estremaos nomes, estremaes realidaes territoriale spero qu'albidren una mesma esencia hestórica. Nesti casu, la esencia ye qu'España ye la construcciópn política del nacionalismu castiellán tornáu n'imperialismu. España ye la espresión del imperialismu castellán, polo que, el castiellanismu pue ver mal el conceutu d'España, el conceutu de sometimientu, y pue sofitar les idegues, los plantegamientos lliberadores y les aspiracioens xustes de los otros pueblos del Estáu, pero ye absurdo, alloriante y nun tien xacíu, ver a España como una construcción foriata, impuesta o enemiga.

Ye daqué asemeyable al castu del imperiu británicu. ¿Esiste un movimientu inglés que vea l'imperiu británicu como daqué enemigo? Non. Y si se dubia, namái hai que remembrar con qué frecuencia fuera de les islles britániques emplegamos el conceutu "Inglaterra" pa referinos a lo que ye'l Reinu Xuníu. Porque reconocemos na construcción artificial "Reinu Xuníu" la esencia de la ñación inglesa, de la que sí que ye llexítimo que s'independicen otres ñacioens sometíes como enantes fixeron la India o les colonies africanes y como esperemos que dacuando lo fagan Alba, Kernow y Cymru. Pero l'inglés nunca va ver como daqué d'imposición ayena al Reinu Xuníu, pola cenciella razón que ye una evolución de ñacionalismu inglés n'imperialismu, lo mesmo que-y socedió a Castiella, que pasó de ser una ñación a ser un imperiu y a se cambiar el nome pol de España.

Casualidá o non España (Hispania) y Gran Bretaña, nome de los países-construcción-imperialista de Castiella ya Inglaterra, son namái conceptos xeográficos (Hispania yera tola Península y Gran Bretaña la islla grande) carentes d'esencia, de ñacionalidá y de cultura propio...

Nós, asturianos, catalanes, gallegos, llioneses, vascos, aragoneses... si podemos ver esa imposición, ellos non. Porque, como bien dicen "los sos problemes son diferentes"