La embaxada prieta

Torno otra vegada a esti blog a facer un alegatu en defensa de la inestabilidá parllamentaria y política.

De bones a primeres, esto pue paecer daqué raro, un braeru disparate y fora de la realidá... Daqué tan malo como defender el desgobiernu, l'anarquía, el descontrol y la llei del más fuerte... sicasí, pesie a ser esta la imaxe que los media quieren facer, nun ye asina.

Entamamos l'analís del conceutu  "Estabilidá", estabilidá ye una señora que namái vive naquellos países nos que les elleiciones son una vegada cada X tiempu (polo xeneral cada 4 años), y a estos años socéden-y un gobiernu de llexislatura, ensin munchos cambios ministeriales (nengún meyor que dalgún) y ensin denguna moción de censura pel mediu, asina, la señora Estabilidá prefier los partíos grandes que los pequenos, la escasez de partíos a l'amplitú, y prefier simplifcar les rellaiciones parllamentaries a "gobiernu-oposición" a facer de la política un "Real Uviéu- Real Sporting"; dos partíos, monárquicos preferiblemente (por aquello de que'l rei tamién da estabilidá) y que pacífica y tranquilamente s'intercamuden les sos posiciones y roles nel sistema, cuando ún gobierna, l'otru sáca-y defeutos y al revés.

Podría dicise, que la Señora Estabilidá tien una má, y yera la Señora Dictadura; de la Señora Estabilidá a la Señora Dictadura namái hai un partíu, un únicu interllocutor qu'agospia nel toles tendencies contraries a la xestión del partíu de gobiernu. Asina, podríemos dicir que la Estabilidá ye la Dictadura de dos, en cuenta de la de ún. Pasamos del "partíu únicu" al "Dúu únicu"; les voces tán simplificaes, y un fina por votar "al menos malu", fina por "odiar a ún de los dos" y o vota a l'otru o nun vota. En cualsiquier casu ganen los mesmos, les élites dirixentes de dambes formaciones, que planteguen el so modelu d'estáu (o de comunidá autónoma o de lo que seya) como daqué zarrao, daqué no que yá tán clares les bases, onde hai democracia (exemplificada nelleiciones) y onde la xente escueye al gobiernu que más-y peta (porque esa ye otra, la Sra Estabilidá nun escueye diputaos, escueye xestores-gobernantes)...

A tou esto, ún pue entrugase, ¿Ye real la democracia onde votamos pel menos malu de los dos? ¿Ye democracia daqué onde namái hai dos partíos? ¿Ye democracia onde la xente piensa que ta votando gobiernu cuando en realidá vota diputaos? Yo camiento que non, que cadún saque les sos propies concluxones...

Lo que ta nidio, ye que los media tán agora desllexitimando los sistemes multipartidistes, como por exemplu'l de Cataluña, onde tenemos 6 partíos de representación parllamentaria. El diálogu previu a laf ormación de gobiernu, el repartu de conseyeríes y la ñegociación d'un programa de gobiernu por interllocutores de dellos segmentos de la sociedá pa facer daqué que contente a toos, ye daqué "malo" ye daqué "inestable" ye daqué que "ruempe cola tranquilidá"... ¿Fadrá tamién baxar les inversiones? De xuru que si fore a nivel d'estáu fadríalo, y yá munchos apurriríen esa razón como causa pa finar con ello...

 Lo cierto ye que la Señora Representatividá perdió les batalles a la estabilidá, nes lleis elleutorales, na asturiana por exemplu, fai falta'l 3% de los votos pa poder tener escañu nel parllamentu, esto quiie dicir, a les clares, que supónse perxudicial una fragmantación del votu que faiga qu'haiga partíos que representen al 1% de la sociedá... esto ye, prefiérese 1 partíu que represente al 40% de la sociedá con un programa descafeináu y ruin, a 40 partíos que representen a esi mesmu porcentax con un programa que realmente los represente... Simplifícase la demcoracia, simplifíquense los interllocutores y fínase por nun haber estremaura real ente ún y otru, colo que, seliquín, seliquín, vamos dando fin a la nuesa democracia, que si entama pel 3%, siguiría cola llei d'hont, que fai que partíos col 40% de votu tengan el 50% d'escañu... fai qu'un partíu que nun representa a la metá la sociedá, gobierne como si realmente lo fixere.. a la escontra de lo que podría dicir el 60% restante, si ye que'l 60% restare s'axuntare nuna coalición.

 Collacios y Collacies, dende América, nacida d'un pa llamáu Sam y una má llamada Dictadura, la Sra Estabilidá vien a lluchar escontra los nuesos raiganos, la respetable DOña Representatividá, la so hermana democracia y el so fíu, l'estáu del bienestar.

Triste ye'l nordés que sopla...